De jonge arts achter het bureau

Het boek Slow, een wereldwijde revolutie van Carl Honore, gaat over wat er gebeurd als we zouden vertragen. Met name het hoofdstuk over artsen en geduld sprak me aan omdat ik dit als een groot probleem zie in onze gezondheidszorg en ook zelf aan den lijve ervaar. Ik ben zelf soms met grote tegenzin die jonge arts aan dat bureau…

Zie dit fragment uit het boek:

‘Als mijn naam wordt geroepen en ik ben opgestaan, brengt een verpleegkundige me naar de spreekkamer, waar een jonge arts achter een bureau zit te wachten. De moed zinkt me in de schoenen. Alles aan hem, inclusief de koffievlek op zijn das, straalt maar 1 ding uit; Schiet op!

Na een gemompelde begroeting begint hij me meteen gehaast te ondervragen. Waar hebt u pijn? Wanneer is de pijn begonnen? Wanneer hebt u er last van? Hij wilt snelle, korte antwoorden. Als ik wat dieper op de zaken wil ingaan, valt hij me in de rede en herhaalt hij zijn vraag op dwingende toon. Het is duidelijk: het klikt niet tussen ons. Ik wil een compleet beeld schetsen van mijn blessure – waarom ik andere trainingen ben gaan doen, hoe de pijn zich heeft ontwikkeld, de invloed van pijnstillers en bepaalde bewegingen, het effect van mijn houding-  maar Mr. Hurry wil zo snel mogelijk de vragen van zijn lijstje strepen en naar huis.

Tijdens het korte bezoek van mijn been kijkt hij op zijn horloge – twee keer.

Als hij de oorzaak van de pijn niet kan ontdekken, raadt hij me aan pijnstillers te blijven gebruiken. Verder schrijft hij een MRI-scan en een bloedtest voor. Ik heb meer vragen, maar mijn tijd is op. Als ik de spreekkamer verlaat, lijd ik ernstig aan consultus interruptus.’

Arts of patiënt, vele zullen dit gevoel herkennen. Artsen staan onder druk en stralen dit ook uit. Helaas voor hen voelt de patiënt dit ook en voelt zich niet serieus genomen. De antwoorden of de geruststellende woorden zijn hiermee niet voldoende. Ze willen/nee eisen een verwijzing of aanvullend onderzoek en/of genezing. Door tijdgebrek is het moeilijk om begrijpbaar uit te leggen waarom dat niet nodig of haalbaar is.

We denken efficiënt te handelen door zo’n 5-6 patiënten per uur te zien; maar uiteindelijk lopen we continue achter de feiten aan; we hebben te kort tijd de gehad om echt te begrijpen wat er aan de hand is, we doen aanvullend onderzoek waar vaak niks uitkomt tot frustratie van de patiënt (want door het eigen risico moet hij deze zelf betalen en heeft hij nog geen antwoord op zijn vraag wat er aan de hand is) en het resulteert in nog een consult waarbij mogelijk een verwijzing naar een specialist volgt.

Onze medische cultuur is zeer goed in acute problematiek, snelle oplossingen en handelingen. Helaas hebben onze patiënten ook heel vaak te maken met complexere problemen; hierbij wordt de ‘echte’ oplossing niet zo 1-2-3 gevonden.

Geschreven juni 2018 voor leefstijlhuisarts.nl


BIG geregistreerd arts

BIG geregistreerd

CRKBO geregistreerd docent

CRKBO geregistreerd docent

Volg Compazzi op LinkedIn, Facebook of blijf via de nieuwsbrief op de hoogte.

Compazzi • Deurloostraat 129hs, Amsterdam • 020-6798586